14 Ekim 2010 Perşembe

deniz kızına

Balık olsaydım keşke. öyle köpek balığı değil ama, balina da değil. kayıp balık nemo gibi bi balık. suyun içindeyken nefesimi tutma kaygısında da olmazdım hem.
Benim dışımdaki tüm balıklar balık hafızalı olsaydı, yamuk yaptığım balık bunu beş dakika sonra unutsaydı. sürü halinde yüzmek istemezdim ama. kimseye benzemek de istemezdim. bordo renk bi berem olsaydı, uyurken bile onu çıkarmasaydım.
Kuul bi balık olsaydım ama. herkes sistemin çarklarında alıklaşırken ben yosun tutmuş bi kayanın arkasına saklanıp Tolstoy okuyabilseydim.
Denizde büyük balık küçüğü yemese, küçükler büyüğü yemeye çalışsa onlar da beceremese ve sonuç olarak kimse kimseyi yemeseydi. balığın başka bi balığı yemesi bi yerde yamyamlık değil mi hem. ayrıca balıkların olduğu amerikan yapımı hiç bi filmde birbirlerini yediklerini görmedim ben. her yere yengeç burger açılması da yerinde bi düşünce olabilir açlıktan ölmemek adına.
balık olsam ben de çinlilerin yaptığına engel olsam. uyarsam balinaları deniz kırmızıya boyanması, Koy belgeseli çekilmese, buna gerek kalmasa.
****
Ben balık olsam sen deniz kızı takılsak beraber, olmaz mı?
****

1 yorum:

  1. "günaydın Kolomp." annemin bu ölümsüz sözü, bana Amerika'nın çoktan keşfedilmiş olduğunu ve rüyaların, hayatın gerçeklerinden çok uzak olduğunu hatırlatıyor.
    bir bisikletle bir elma arasındaki farkı söylemeye ne gerek var? bir bisikleti ısırmaya ve bir elmayı sürmeye kalkarsam farkı zaten öğrenmiş olurum.bir şeyi yapmayı düşünmek,onu yapmaktan daha yorucudur.babamın şöyle dediğini hatırlıyorum:"eğer birinin ruhunu görmek istiyorsan onun rüyalarına bakman gerekir.işte o zaman,senden daha kötü durumda olanlara merhamet gösterirsin."
    adım Axel Blackmar.balık ve oyun bölümü'nde çalışıyorum.çoğu insan balıkları saydığımı sanıyor ama saymıyorum.onların ruhlarına ve rüyaların bakıp benim rüyalarıma girmelerine izin veriyorum.insanlar balıkların aptal olduğunu düşünürler ama değiller.balıklar,ne zaman sessiz kalacaklarını bilir.asıl aptal olan insanlardır.balıklar her şeyi bilir, düşünmelerine gerek yoktur.balıklar yolculuklarına, küçük derelerde başlıyor ve ben onları okyanus için hazırlıyorum.ölmeye hazır olduklarında geldikleri yere geri dönüyorlar.benim balıklarla ilişkim bu.bu yüzden şehirden uzaklara yüzüyorum.
    pekala, işte benim işim: tek yaptığım balıkları elektrikle öldürmek ve teker teker saygıyla onları ağ ile toplamak.bazen balıkların gözüne baktığımda kendi hayatımı görüyorum.bu, yalnızca balıkların bize gösterebileceği bi şey ve ben onların bu yanını seviyorum.balıkları etiketliyorum, ölçüp tartıyorum, iyi olup olmadıklarına bakıyorum.konuşmak isterlerse onları hep dinliyorum.
    bu Balık Tanrısı'nın işi.
    bir balığın hiç yalan söylediğini görmedim.bir balığın, insanlar kadar kötü durumda olduğunu hiç görmedim.bu yüzden işimi ve New York'u seviyorum.bunun nedeni annemin söylediği gibi manyetik bir çekim gücü olması değil.nedeni, burada siz herkesi görüyorken, kimsenin sizi göremiyor olması.

    YanıtlaSil